ගැට නාරී නුඹ හැඩකාරී

ගැට නාරී නුඹ හැඩකාරී,,,
මා හා හිනැහුන සුකුමාලී,,,
පෙම් සාරී හදවත යාවී,,,
මට වෙනවද පන සුව භාරී,,,


රතු සාරී ගත පටලාවී,,, ඉඟ සුඟ ලඟ කැටයම් බේරී,,, ඉවසාපන් හදවත වාවී,,, මල්සර නැටුමට හිත යාවී,,,   පිණි බේරෙන මල මත පාවී,,, මම වෙන්නම් බමරිඳු මාලී, නිලි නිළියෙන් දඟලන රේණූ,,
,,

කිති කවුනොත් නුඹ පිoකාරී,,,

හිත් මත කකියන දුක් ගිණි රාවය තත් අතරේ වැයුනා

හිත් මත කකියන දුක් ගිණි රාවය තත් අතරේ වැයුනා,,,
ඇස් යට විඳවන දුක්වන කඳුලට නෙතු පියවිළි වැසුනා,,,
ඔබ නෑ ආයෙ එන්නේ,,,දුක මා යාව ඉන්නේ,,,


ගැස්සෙන ඇහැරෙන සිතුවිළි රැඳි සප්නේ,,,
ඉස්සර වෙනවා ඔබ ගැන හද ගැස්මේ,,,
සඳ රෑ තාරකාවී,,,නිදි නෑ මහද යහනේ,,,

ඉස්සර සෙනෙහස ඔබ ගැන දුන් මතකේ,,,
රoපට ගිළිහී මියැදුනි පෙම් සිහිනේ,,,

මා හා ආව සාවී,,,යළි නෑ මාගෙමාලී,,,

මා පෙම් කළා පිරි නිල්දියේ තඹරුන් සොයා,,,

සුදු හාමිනේ නුඹ සැතපුනා පපු තලාවේ,,,
දුක යාවුනා මට ආදරේ නැති වෙලාවේ,,,
නෙතු සේදිලා පිරි කඳුලු ගිළිහෙන වෙලාවේ,,,
හද පෑරුනා කටු විසට මල් නැති අවාරේ,,,


නෙතු දිහා බැලුවත් සිනා මල් සඟවලා,,,
දුක නෙවෙයි ඔය පෙරෙන්නේ තරහක සෙයා,,,
මහ රැයේ වුව නොනිදනා සිතුවිළි පුරා,,,
ඉකි බිඳියි සිත විඳිමි තනිකම් රෑ දිවා,,,

සිත් යාවෙලා ආ දුර පුරා කිඳුරoගනා,,,
මා පෙම් කළා පිරි නිල්දියේ තඹරුන් සොයා,,,
සඳ බැස නොයාමුත් කලුතලා තවරා තියා,,,

ඇයි හැඩිකළේ සිත් අහස් ඉම වැහි ඉහිරිලා,,,,

ඔබ දමා යන්න මට සිදුවුනා,,,

ඔබ දමා යන්න මට සිදුවුනා,,,සමාකරන් සුදු මැණිකේ,,,
ආදරේ ගොඩක් මම දිය කළා,,,මුතු කඳුලුවලින් ඔබෙ දෙනෙතේ,,,
කාලයක් ගියත් මට සිහිවුනා,,,ඔබ වින්ද වේදනා රහසේ,,,
ආ දුරක් නිසා මා තනි වුනා,,,ඔබ වගේ කෙනෙක් නැති ලෝකේ,,,

නෙක නෙක විසිතුරු  මුකුලිත කුසුමන්
කොතෙකුත් පිපුනා නෙතු මානේ,,,
එනමුදු නුඹෙ මුදු සියුමැළිකම් නෑ,,,
ඒ නෙක මල්වල කටු රැඳුනේ,,,

පොත් පිටු අතරේ සඟවන් පිදුවා,,,
මතකයි ඔබෙ කුලුඳුල් ප්‍රේමේ,,,
සිතුවම් මලුවේ සටහන් ඉතිරියි,,,

අතහැරුනත් සුවඳයි සිහිනේ,,,

මුවැත්තියකට නොතෙරුනුමුත් ජීවිතේ,

එදා වාගෙම අදත් මගෙ වූ ආදරේ,,,
රටා හැඩිකර යනෙන හැoගෙන සoහුරේ,,,
වාන් දැමු ඒ මිතුරුකම් දියකර දියේ,,,
යටින් හoගා ගෙනා ගෙනා ගින්දර හදවිලේ,,,

මුවැත්තියකට නොතෙරුනුමුත් ජීවිතේ,
හිතින් වින්දා දෙනෙත් තෙත් වූ ආදරේ,,,,,
දමා යන්නට නොහැකිමුත් ඔබ මාවතේ,,,
අරන් යන්නත් ඉතින් කොයිවෙද මේලෙසේ,,,

හරස්වෙන විට අතරමැදි ගල් කුළු එසේ,,,
ගඟක් වුව හඬ හඬා ගැලුවා යයි සිතේ,,,
අපේ වෙන්නට පිනක් නැතිවග මේ භවේ,,,

නිතර දැනුනා රිදුම් දී තැලෙනා හදේ,,,

ගෙවන්නී පව් මැෂිමටම දියවී,,,,

වියන්නී සලු අතින් ගෙන යුවතී,,,
හඬන්නී ඇය ලොවට නෙතු නොමදී,,,
දුවන්නී එක් නැවතුමක් නොමැතී,,
හිඟන්නී නිසි පනම් අත නොමැතී,,,


අඳුරු මඟ රැකවලින් රුදු මිතුරූ,,,
නුරා දෙනුවන් වනයි ඇරයුම් ගී,,,
යදම් නැති හිත් මුලාවෙන් රැවටී,,,
අනේ අහුවෙයි බසට නොමිනිස් හී,,,


දුවන්නී රෑ දවල් ගැන නොදනී,,,
කැදැල්ලක් නැති කිරිල්ලී සොවිනී,,,
තැවුල්මැද දිවි ගෙවන්නෙත් සොඳුරී
ගෙවන්නී පව් මැෂිමටම දියවී,,,,

අද නැතත් ඒ දෙවටෙ යන්නට ඔබ,,,

මල්කිණිති මත මුතු පිණිති ඉහිරුන,,,
හිමිදිරියෙ දුටු සුවඳ සුදු මල  ඔබ,,,
පොත් මිටිය මුදු ලැමට තද කරගෙන,,,
මා ලඟින් හැමදාම පාසැල් ගිය,,,

සුදු ගවුමෙ රැළි නිතර පිරිමැද මැද,,,
කෙළිදොලෙන් කී කතා සිහිවෙන විට,,,
අද නැතත් ඒ දෙවටෙ යන්නට ඔබ,,,
හිත විඳින දුක වුනත් මිහිරියි මට,,,

දිය කඩිති ලඟ අතින් සුදු ගෙන මම,,,
පැනපු පිම්මට වඩියෙ දුර ඉගිලුන,,,
මිහිරි හැඟුමින් නැහැවු ඔබ නැති මග,,,

කඳුලු පැන්නා මතක්වන ඉඳ හිට,,,