සමුගනිමි මo හඩ හඬා රන් කූඩුවෙන්

සැනසී ඉන්න ලoවූයේ මා එක සිතින්,,,
සැරසී උන්නෙ ඔබ වෙනුවෙන්මයි මා සිතින්,,,
පෙම්කලත් මo මහමෙරක් තරමට සිතින්,,,
සමුගනිමි මo හඩ හඬා රන් කූඩුවෙන්,,,

රනින් පැළඳූ මගුල් මුදුවක් අතදරන්,,,
වෙන්වීම වෙනුවෙන් හඬන මා දෙස බලන්,,,
පුදුමවන මා හට පුදුම නෑ නුඹෙ සිතුම්,,,
නුබට නපුරක් වෙන්න කලියෙන් යන්නේ මන්,,,

පොරොන්දම්බල බලා පෙම් නොකලට සිතින්,,,
මගේ අපලය නුබට විපතක් ලඟ බවින්,,,
දැන දැනත් ලන්වෙලා ඉන්නට බැරිකමින්,,,
වෙන්ව යනමුත් යන්නෙ අපමණ සෙනෙහසින්,,,

කිoකිණි කිoකිණි වීනා නද කොට

මනලෝළ ලියා,,,වත පාන ශ්‍රියා,,,
මන කෝළ වෙලා,,,යස වීනා වයා,,,
නද පාන රඟේ,,,සිත් යාය පුරා,,,
රස සිහින මවා මට පේන නියා,,,

රොන්සුනු රොන්සුනු මල්පියවිළි මත,,,
මල් මද කුමරිය සිත් ඉම අද්දර,,,
වයනා තනුවකි ජීවන ගීතෙට,,,
මනමාලයි මාගෙත් මේ සිත් කොන,,,

කිoකිණි කිoකිණි වීනා නද කොට,,,
ගොම්මන් යාමෙක ගoදිය අද්දර,,
මා එන තුරු සුදු සේලෙන් සැරසුන,,,
කුසුම් කැකුළිගේ රූසිරි මත්වන

උපන්බිමෙන් අපි ඈතක උන්නත්,,,,,,

ඉතිරූ ලේ ගoගා නිමවී,,,වසන්තයක් යලී ගෙනදී,,,
සතුරන් ඉදිරියෙ නොසැලුනු රන්වැට,,,
රණවිරුවන් ලoකාවේ,,,
උපන්බිමෙන් අපි ඈතක උන්නත්,,,
සිත නිදහස් හැම මොහොතේ,,,
ඉගිලී යන සිතඟින් සිපගන්නේ,,,
මව්බිම ශ්‍රී ලoකාවේ,,,

කෙත් වතු වැව් බිම් අතුරින් හමනා,,,
පවන් රොදක සුව සිසිළක්,,,
ලක් දෙරණෙන් පිට වෙනත් දේශයක,,,
තියේද විඳින්න මොහොතක්,,,
සමණළ සිරිපා තුමුණ නමුණුකුළ,,,
කඳු අතුරින් දිය දෝතක්,,,
සිසිළ විඳින්නට තියේද කොතැනක,,,
ලක් දෙරණෙන් පිට කාටත්,,,

මහසෙන් පැරකුම් ගැමුණු විජයභා,,,
වැනි නිරිඳුන්ගේ තේජස්,,,
අදත් රකිනවා සපුමල් කුමරුන්,,,
යාපා පටුනම ජයගත්,,,
දුරක ඉදන් අද අපිත් නගනවා,,,
රට වෙනුවෙන් ජය ගීයක්,,,
සව්සිරි සපිරුනු අප ලක්මවුනේ,,,
ඔබ වැජඹේ ලොව කොතැනත්,,,

පැටවෙක් නැති දුකට හඬන කිරිල්ලි මේ මාගේ

පැතුම් පඬුරු දෝත දරා,,,අලුත් නුවර ආවේ,,,
සමන් දෙවිඳුනේ මේ දුක අසනු මැනවි මාගේ,,,
තනාගත්තු කූඩුව මට තාම එලිය නෑනේ,,,
පැටවෙක් නැති දුකට හඬන කිරිල්ලි මේ මාගේ,,,

පෙරුම් පුරා හීන හීන මවා,,,ලoවූයේ ප්‍රේමෙන්,,,
ඒත් දෙයියනේ ඇයි මේ පැටව්නැත්තේ ඈගෙන්,,,
භාර පඬුරු ගැටගහලා පැතුම් පතන නාමෙන්,,,
දරු සම්පත් දෙනු මැණ මේ,,,කිරිල්ලියට මාගෙන්,,,

දරුවො නැත්තෙ ඇයි තාමත්,,,කියල අසන අයගෙන්,,,
සැනසිල්ලක් නෑ කෙල්ලට සිතින් ඉන්නේ ගින්නෙන්,,,
දරු පැටවුන් දකින විටදි හැඩුනේ නැතත් මාගෙන්,,,
පිටවෙන සුසුමක් ගානේ,,, කඳුලු වටුනේ ඈගෙන්,,

මේ ඇස් දෙක පියවෙන්නට මත්තෙන්

මේ ඇස් දෙක පියවෙන්නට මත්තෙන්,,,
එක වදනක් නගන්න මo වෙනුවෙන්,,,
දුක් දාහක් සේදූනු මගෙ කඳුලින්,,,
පිනි මල් වැහි වහින්න ඔබ වෙනුවෙන්,,,

ඉස්සර මගෙ අහසෙහි තරුවයි,,,
අද අන්සතු අහසක ඔබ තරුවයි,,,
සඳ හැන්ගෙන්නට මත්තෙන් ඒකයි,,,
මo හැන්ගෙන්නේ නුබ නැති දුකටයි,,,

බිoදුම බේරුනු කඳුලුවලින්,,,
නින්දට අවසන් සුසුම ළඟයි,,,
දිව්වට දිවිහැර යන රිසියෙන්,,,
යන්න හිතත් නෑ ඔබට හොරෙන්,,,

මටම නුබ වාසනාවන්

කුල කුමරි නුබෙ සිනාවන්,,,
අතරෙ සැඟවුනු දයාවෙන්,,,
මගේ සිත පීදිලා දැන්,,,
මටම නුබ වාසනාවන්,,,

කතර බිම ඉරි තලාවන්,,,
මතට ආ වැහි වලාවන්,,,
ගෙනා වැස්සට තෙමී මo,,,
සරමි නුබෙ සෙනෙහසේ දැන්,,,

සයනයේ තැනිතලාවන්,,,
අතර මල් පීදුනාවෙන්,,,
මගේ කුමරිය වුනානම්,,,
හිනැහෙන්න අපි අපේ දැන්,,,

හිමියනි වඩිනු මැන මොහොතක්

සිතින් නික්මෙන්නෑ,,,ගෙවා ආ ඒ ඇසුර සoසාරේ,,,
නිමාකළහැටි මගේ හිමියනි සිතාගන්නට බෑ,,,
අහිමි වූ පසු ඔබේ සෙනෙහස ,,,ඉතින් නෑ දිවියක්,,

මතකයිද හිමිසඳුනේ,,,ස්වයoවර උළෙලේ,,,
මා ලබන්නට ඇවිත් උන්නා කුමර ගoගාවක්,,,
මගේ කර මා දොවාගත් ඔබ ගඟක දිය දෝතක්,,,

කියන් හිමි සඳුනේ,,,වැරැද්දක්වූවාද මාගෙන් ,,,
ගියේ මට රහසේ,,,ළැමේ ගින්දර දැනෙනම් යළි,,,
සමාවී මට වඩිනු මැන මොහොතක්,,,